Chiel i Linda wraz z dwójką dzieci szykują się na wakacyjny wyjazd. Planują podróż samochodem do Szwecji, aby zwiedzić kraj i jednocześnie przeżyć prawdziwy cyfrowy detoks pośród dziewiczej, dzikiej przyrody.
Dziewięcioletni Bruno nie podziela entuzjazmu rodziców. Jest zapalonym graczem, a jego wirtualne alter ego to Taiki. Zamiast podróży marzy o tym, by zostać w domu i spędzać czas przed ekranem. Konflikt narasta, zwłaszcza gdy matka dla żartu odcina mu prąd podczas ulubionej gry.
W trakcie podróży atmosfera staje się coraz bardziej napięta. W końcu dochodzi do kłótni, po której ojciec decyduje się wysadzić syna z samochodu na odludnej drodze. To, co początkowo miało być niewinnym ostrzeżeniem i rodzicielskim żartem, niespodziewanie wymyka się spod kontroli. Bruno znika w gęstwinie szwedzkiego lasu, gdzie czeka go spotkanie z rzeczywistością zupełnie inną niż świat komputerowych przygód.
Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”) Taiki to film dla całej rodziny, który porusza temat nadużywania ekranów w sposób nieoczywisty i absurdalnie niestereotypowy. Przygody rodziny są lekko karykaturalne, przerysowane – mogłyby pochodzić z sensacyjnej internetowej rolki o tym, jak zmarnować wakacje.
Główny problem bohaterów nie polega jednak na samej cyfrowej zależności, ale na tym, że zamykają się w swoich światach, odgradzają od siebie i przestają ze sobą rozmawiać. W efekcie więzi rodzinne stają się coraz słabsze, a codzienne drobne konflikty eskalują.
Pomimo dramatycznych wydarzeń film pokazuje, że świat nie zmierza nieuchronnie ku katastrofie. Z każdej głupoty można wyciągnąć lekcję – nawet w formie praktycznego triku, jak rozpalić ognisko przy pomocy papierka do gumy, który w wyjątkowej sytuacji może uratować życie.
Twórcy Taikiego udowadniają, że całkowita rezygnacja z internetu to nie jest żadne rozwiązanie, a świadome balansowanie między cyfrowym światem i rzeczywistością może być zabawne i inspirujące. Nawet w pozornie chaotycznych, absurdalnych sytuacjach można odnaleźć sens i radość, a przy tym spojrzeć na codzienne relacje z nowej perspektywy.
Podobne filmy o kryzysie współczesnej rodziny:
Co gryzie Gilberta Grima przedstawia dojrzewanie i konflikty rodzinne w podobnie karykaturalny, nieco paskudny sposób
