Film przedstawia jeden dzień z życia trzecioklasisty Zhu Tonga (Yue Hao) w Chinach w końcówce lat 90. Chłopiec właśnie rozpoczął naukę w nowej, prestiżowej szkole podstawowej i znajduje się w trzecim tygodniu okresu próbnego. Mama, babcia i dziadek z pewnością są dumni, że udało mu się dostać do placówki, do której każdego dnia musi dojeżdżać niemal dwie godziny autobusem. Dla Zhu Tonga oznacza to jednak przede wszystkim ogromną presję – od sukcesu w tej szkole ma przecież zależeć jego przyszłość.
Zhu Tong dysponuje jednak zestawem niezwykłych supermocy. Pozwalają mu one nieustannie przetwarzać otaczający go świat, zamieniając zwyczajne wydarzenia w fantastyczne przygody, a własne lęki i marzenia w historie, które mogą zostać rozwiązane dzięki cudownym interwencjom istot rodem z innego świata. Z takimi supermocami brak podpisu rodziców pod uwagą w dzienniczku czy brak podręcznika do angielskiego są kolejnymi problemami do kreatywnego rozwiązania.
Podczas zajęć prowadzonych przez nauczyciela wychowania fizycznego pana Dou, Zhu Tong dowiaduje się, że około dwudziestu uczniów z trzecich i czwartych klas zostanie wybranych do reprezentowania szkoły w eliminacjach ogólnokrajowego konkursu ćwiczeń gimnastycznych. Od tej chwili jego największym marzeniem staje się znalezienie w tym gronie. Niestety, chłopiec ma niezwykły talent do pakowania się w kłopoty. Jego „supermoce”, dzięki którym bez trudu radził sobie w poprzedniej szkole, najwyraźniej przestały działać.
Moja ocena: Day Dreaming nie jest wyłącznie filmem o szkolnych perypetiach. Największym atutem produkcji okazuje się nieustannie pracująca wyobraźnia Zhu Tonga. Chłopiec interpretuje świat przez pryzmat własnych fantazji, lęków i marzeń, a codzienne wydarzenia w jego oczach przeobrażają się w niezwykłe przygody. Ta narracyjna gra sprawia, że Day Dreaming okazuje się znacznie bardziej wielowarstwowym filmem, niż mogłoby się wydawać na podstawie samego opisu. Porusza problemy szkoły jako miejsca mało przyjaznego dla dzieci oryginalnych, odstających, o twórczej i żywej wyobraźni.
Całość utrzymana jest przy tym w lekkim komediowym tonie. Reżyser z dużym wyczuciem wykorzystuje absurdalny humor, przemycając liczne żarty i literackie aluzje. Wśród nich można odnaleźć choćby zabawnie przekręcony cytat przypisywany Charlesowi Darwinowi „Człowiek, który odważy się zmarnować jedną godzinę, nie odkrył wartości życia” czy subtelne nawiązanie do jednego z najsłynniejszych opowiadań Wanga Xiaobo, w którym bohaterowie czytają zakazane książki.
Podobne: Wielowarstwowa, pełna literackich odniesień narracja Day Dreaming przywodzi na myśl turecką komedię Czas niecierpliwości, która również opowiada o świecie szkoły i małego miasta widzianym oczami dzieci. Natomiast jeśli interesuje nas obraz Chin i ich kultury popularnej, szczególnie w realiach lat 90., warto sięgnąć po Króla Pekinu – nostalgiczną opowieść o pierwszych fascynacjach kinem i telewizją w dynamicznie zmieniającym się świecie rodzącego się kapitalizmu.
