Danny Milbright (John-Paul Howard) to samotny dziesięciolatek, który stracił oboje rodziców. Przebywa w rodzinie zastępczej prowadzonej przez życzliwą June Angell. Ma tam względne poczucie stabilizacji, ale jego sytuacja pozostaje trudna – potencjalni adopcyjni rodzice szukają zwykle młodszych dzieci, a nie zalęknionego i nieśmiałego chłopca po przejściach.
Pewnego dnia w jego życiu pojawia się Teddy, zagubiony kundelek, który kradnie mu rybę, a następnie oddaje ją. Teddy wślizguje się do domu i szybko zyskuje zaufanie Danny’ego. Chłopiec z czasem nabiera podejrzeń, że zwierzę może należeć do prezydenta USA – sugeruje to oznaczenie na jego obroży. Jednak brak jakichkolwiek oficjalnych informacji w mediach wzmacnia jego niepewność.
W rozmowie z June chłopiec słyszy prostą zasadę: jeśli coś należy do kogoś innego, trzeba to oddać. Ta odpowiedź staje się impulsem do działania. Danny pod ukryciem nocy wyrusza w drogę do Waszyngtonu D.C., aby oddać Teddy’ego jego właścicielowi. Szybko trafia do vana grupy wesołych muzyków, którzy jadą Nowego Jorku, ale – jak się okazuje – nie do prawdziwego Nowego Jorku, lecz do jego rekonstrukcji w Los Angeles.
Moja ocena: Bryan Michael Stoller luźno oparł Psa nr 1 na własnych doświadczeniach. W 2002 roku adoptował pręgowanego psa o imieniu Little Bear. Dopiero później dowiedział się, że zwierzę zostało wcześniej uratowane przez byłą pierwszą damę USA, Nancy Reagan. Ta historia stała się bezpośrednim impulsem do realizacji filmu, w którym jego pies zagrał jedną z głównych ról. Little Bear pojawiał się później także w kolejnych projektach Stollera, m.in. The Amazing Wizard of Paws oraz Santa Stole Our Dog: A Merry Doggone Christmas!.
Film stylistycznie nawiązuje do komedii familijnych z lat 90., łącząc je z offowym charakterem i wyraźnie niskobudżetowym zapleczem produkcyjnym. W wielu scenach widać swobodę realizacyjną, a momentami także wrażenie improwizacji, które wzmacnia jego lekki, nieco „domowy” ton.
Warstwę tę uzupełnia muzyka, w tym trzy oryginalne utwory Dolly Parton – Eager To Please, Family of Friends i Somebody’s Missing You – budujące emocjonalne tło historii. W filmie pojawia się również zespół Paula Nelson Band z Austin, prowadzony przez Paulę Nelson, piosenkarkę i prezenterkę radiową. Bryan Stoller dorzuca do tego własne cameo jako Listonosz Paul, a jego stały motyw – wrestling – reprezentuje m.in. Tom Lister Jr. jako sympatyczny Wielki Mike.
